Honderd dagen in dienst: Sietze Oudshoorn, vrijwilliger op de shuttle

Waarom kiezen mensen ervoor om bij het Reinier de Graaf ziekenhuis te solliciteren? En hoe bevalt het hen op hun nieuwe werkplek? Sietze Oudshoorn is werkzaam als vrijwilliger en vervoert mensen in de shuttle rondom het Gasthuis in Delft. Hij kijkt terug op zijn eerste honderd dagen. Lees hieronder zijn verhaal.

Waarom heb je gekozen voor Reinier de Graaf?
“Ik heb een aangeboren hartafwijking, maar had daar eigenlijk nooit last van tot een aantal jaar geleden. Op een bepaald moment werd ik opgenomen en geopereerd vanwege die hartproblemen. Daardoor kwam ik onder andere vaak hier in het ziekenhuis en kwam ik in contact met vrijwilligers. Ik zag wat zij deden voor patiënten en merkte zelf hoe belangrijk dat was. In diezelfde tijd sprak ik een buurman die hier vrijwilligerswerk deed en daarmee zou gaan stoppen. Hij vertelde mij dat het ziekenhuis op zoek was naar vrijwilligers en dus ook voor specifiek de functie van vrijwilliger op de shuttle. Ik heb altijd met mensen gewerkt en dat kan in dit werk ook, dus dat past echt bij mij. Ik heb er toen meteen werk van gemaakt en gesolliciteerd.”

Hoe zijn de eerste honderd dagen bevallen?
“Fantastisch. Ik vind het erg leuk om mensen te kunnen helpen en hen te woord te staan. Ik ontmoet allerlei soorten mensen, van oud tot jong, van opgewekt tot gespannen. Sommige mensen komen hier vaak en herkennen me inmiddels. Ze vertellen mij dan over hun ziekte of operatie en hoe het met hen gaat. Iedereen heeft een verhaal. De afwisseling in de verscheidenheid van mensen maakt het werk erg leuk. Tot nu toe heb ik geen nare dingen meegemaakt, maar ik ontmoet natuurlijk wel eens mopperende mensen. Zo had ik laatst iemand die klaagde over het betaald parkeren hier, ik probeer dan uit te leggen waarom dat zo is. Ik merk dat dat kan helpen en voor begrip kan zorgen.”

Welke tip heb jij als nieuwe medewerker voor het ziekenhuis?
“Ik denk dat je als medewerker altijd vriendelijk moet zijn en dat het belangrijk is om je behulpzaam op te stellen. Soms hebben patiënten of bezoekers niet door dat de shuttle er voor iedereen is en niet alleen voor mensen die moeilijk ter been zijn. Ik sta daarom vaak zodanig op het parkeerterrein opgesteld dat ik alles in de gaten kan houden en kan zien waar ik mensen kan ophalen. Onderweg spreek ik mensen ook altijd aan met de vraag of zij willen meerijden. Ik denk dat er dus veel valt of staat met je eigen houding.”