Awinash Orie, beveiliger

Hoe lang werk je al voor het ziekenhuis en hoe ben je hier terecht gekomen?
“Ik ben in 2011 als stagiair begonnen bij Reinier de Graaf. Kort nadat ik mijn diploma heb gehaald, kreeg ik een telefoontje met de vraag of ik hier wilde komen werken. Ik ben als oproepkracht begonnen en heb na de verhuizing naar de nieuwbouw een vast contract gekregen. Om dit werk te kunnen doen, heb ik de opleiding Beveiliging niveau 2 gevolgd aan het Albeda college in Maassluis.”

Wat is je rol binnen het ziekenhuis?
“Als beveiliger zorg ik samen met mijn collega’s voor orde en veiligheid, zodat de patiënten, bezoekers en medewerkers zich veilig voelen in en om het ziekenhuis. Dat doen we op verschillende manieren. Zo sporen we verdachte situaties op en grijpen we in waar dat nodig is, zoals bij iemand die een fiets wil stelen. Daarnaast worden we door medewerkers opgeroepen als zij te maken krijgen met agressiviteit, denk bijvoorbeeld aan patiënten die op de Spoedeisende Hulp komen en die onder invloed zijn van alcohol of drugs. De beveiligers worden ook ingezet bij calamiteiten, zoals brand of onwel wording. Ook zijn we, naast onder andere de collega’s van de receptie en de vrijwilligers, gastheren en -vrouwen van het ziekenhuis. Zo helpen we bezoekers met vragen en wijzen we hen de weg. 

Wat doe je zoal op een dag?
“We zijn met een team van ongeveer 25 mannen en vrouwen en draaien ploegendiensten met dag-, avond- en nachtdiensten. Per dienst zijn we met z’n vieren: twee collega’s die rondes lopen in en om het ziekenhuis en twee collega’s die in de zogenoemde cockpit, oftewel meldkamer, zitten. Dit is een ruimte bij de ingang van de spoedpost, waar we onder meer camerabeelden bekijken, oproepen via de intercom beantwoorden en meldingen aannemen. Dit zijn bijvoorbeeld meldingen van de collega’s die hun rondes lopen en iets verdachts zien of telefoontjes van medewerkers die onze hulp nodig hebben. We kunnen overal in het ziekenhuis komen. Ook op de operatiekamers, maar daar moeten we dan wel speciale kleding voor aantrekken in verband met de hygiënevoorschriften. Een deel van het ziekenhuis gaat ’s avonds dicht, zoals de poliklinieken en de kantoorruimtes van de ondersteunende diensten. Wij lopen rondes om te kijken of hier alles veilig is en of de ruimtes goed zijn afgesloten. Onze roosters worden voor een heel jaar gemaakt, dus we werken voor een jaar lang met dezelfde teams. Daardoor leer je elkaar echt goed kennen en dat versterkt de band. Hierdoor kan ik mijn werk nog beter doen.”  

Waarom is juist jouw werk belangrijk binnen het ziekenhuis?
“Ik zorg er samen met mijn collega’s voor dat mensen zich fijner en veiliger voelen. Als ze ons zien weten ze dat ze op ons kunnen rekenen als er iets is. Inmiddels doe ik dit werk al lang genoeg om een soort instinct te ontwikkelen voor verdachte situaties. Zo groeten we iedereen die we tijdens onze rondes tegenkomen. Je kunt vervolgens veel aflezen van de reactie die je krijgt. Als we het niet vertrouwen, volgen we die persoon en houden we hem of haar via de camera’s in de gaten. We krijgen verschillende trainingen, zodat we bijvoorbeeld om kunnen gaan met agressieve situaties. Daar leren we om rustig te blijven en duidelijk aan te geven wat we willen dat die agressieve persoon doet. Ik merk echt dat je met praten mensen rustig kunt krijgen en dat het belangrijk is om ze het gevoel te geven dat je ze wil helpen.”

En wat is voor jou belangrijk in je werk?
“Voor mij is het belangrijk dat ik goed met mensen om kan gaan en dat ze tevreden zijn met wat ik voor hen kan betekenen. Ook vind ik het fijn dat mijn werk afwisselend is, dat maakt het leuk en spannend.”

Wat is het meest opmerkelijke dat je in je loopbaan bij het ziekenhuis hebt meegemaakt?
“Ik heb al meerdere keren met collega’s dieven op heterdaad betrapt en zo diefstallen weten te voorkomen. Dat merk je bijvoorbeeld als iemand veel langer in de fietsenstalling blijft hangen dan nodig is. Zo heb ik ook een keer een autodief vanuit de cockpit kunnen betrappen op een poging tot diefstal. Op de camerabeelden was te zien dat hij langs meerdere auto’s liep om te kijken of hij er eentje kon stelen. Vervolgens hebben we hem tegen kunnen houden en overgedragen aan de politie. Van de politie hebben we toen een bosje bloemen gekregen.”

Als je Reinier de Graaf in een zin mocht samenvatten wat is dat dan?
“Het ziekenhuis geeft een gevoel van rust, zodra je de draaideur binnenkomt word je namelijk van alle kanten geholpen door de vrijwilligers en de receptie.”