Wakker liggen

Het is al weer even geleden dat ik als bedrijfshulpverlener (BHV-er) deel uitmaakte van de brandweerploeg van een van de Haagse ministeries. Een mooie tijd, waarin we maandelijks onder leiding van een echte brandweerman oefenden met het uitrollen van slangen en het pompen van water uit een sloot. En we kregen theorieles, voor het examen “Brandwacht”. Vraag: “Wat is brand?” Antwoord: “Brand is vuur op een plaats waar dat niet hoort”.

Tijdens één van die theorielessen vertoonde onze instructeur een film. “Hospitals don’t burn down”, heette die. Ik moest daaraan denken toen ik de uitnodiging kreeg voor de opening van het trainingscentrum voor de Interne Hulpverlening. Want natuurlijk: de film laat het tegengestelde zien van wat de titel zegt. Kijk maar, hij is tegenwoordig te vinden op Youtube, via deze link. Maar let op: hoewel de eerste vijf minuten vooral aardige beelden bieden van hoe het in de jaren ’70 toeging in een (Australisch) ziekenhuis, is hij niet zo geschikt om te kijken kort voor het slapen gaan. Althans, ik heb er zelf nog wel eens van wakker gelegen. De 15 minuten na dat haast idyllische begin laten namelijk in nogal rauwe beelden zien hoe ook in een ziekenhuis een grote, en voor velen fatale, brand kan ontstaan.

Nu kun je denken: maar dat zal tegenwoordig toch wel meevallen? Er wordt bijvoorbeeld veel meer aan technologische preventie gedaan, bij het bouwen (denk aan de watermist-installatie), bij het kiezen van stoffen voor kleding en beddegoed – bij alles eigenlijk. En de brandweer heeft veel beter materieel, ze zijn er sneller – wat kan ons gebeuren?

Heel logische gedachten, en ze kloppen ook nog. Behalve dan, dat er twee dingen niet veranderd zijn. Technologie kan falen. En mensen doen soms domme dingen. Zoals stiekem roken, en de sigaret gauw weggooien als er iemand aankomt. Brandbare verpakkingsmaterialen even laten staan, en vergeten omdat er een spoedklusje tussen kwam. Zo’n lastige branddeur even vastzetten. Een geintje uithalen met een brandblusser. Allemaal best onschuldig – totdat er twee of drie dingen bij elkaar komen en het mis gaat.

Daarom vind ik het erg goed dat het Reinier nu een eigen trainingscentrum heeft, en dat dat onderdeel is van een weloverwogen en goed uitgewerkt IHV-beleid. Ik begreep tijdens de opening van het centrum dat veiligheidsbewustzijn -breder dan rond brand- centraal staat, dat alle medewerkers daarom jaarlijks getraind worden en dat iedereen weet wat er van hem of haar verwacht wordt. Dat daar geld en tijd voor wordt vrijgemaakt, betekent dat de directie veiligheid echt serieus neemt. En van de medewerkers die bij de opening waren, was duidelijk dat ook zij dat doen.

Veiligheid is patiëntenbelang en het is medewerkersbelang. Wie in het Reinier werkt of als patiënt te gast is, heeft in elk geval één ding minder om van wakker te liggen.