Trots op mijn baan: Nick van Dasselaar, anesthesioloog/pijnspecialist

In deze rubriek komen verschillende medewerkers van Reinier de Graaf aan het woord en in beeld. Het doel is om de diversiteit van de verschillende werknemers en afdelingen te laten zien. De organisatie wordt draaiende gehouden door honderden medewerkers die allemaal een eigen rol spelen in het grote geheel. In deze bijdrage een gesprek met Nick van Dasselaar, anesthesioloog/pijnspecialist.

Hoe lang werk je al voor het ziekenhuis en hoe ben je hier terecht gekomen?

“Ik ben in de jaren 80 begonnen met werken bij het Reinier de Graaf ziekenhuis, als vakantiekracht in de keuken en bij het patiëntentransport. Na mijn studie geneeskunde aan het Erasmus MC en de anesthesie-opleiding aan het VUmc ben ik aan de slag gegaan in het LUMC. Sinds 2005 ben ik als anesthesioloog en pijnspecialist werkzaam in Reinier de Graaf. Studiegenoten van mij waren hier al werkzaam en hebben mij overgehaald om ook in dit ziekenhuis te komen werken.”

Wat is je rol binnen het ziekenhuis?

“Ik werk als anesthesioloog op de operatiekamer, oftewel OK, en als pijnspecialist in het pijncentrum van Reinier de Graaf. Beide werkzaamheden liggen in het verlengde van elkaar. Je kunt pijnspecialist worden door je als anesthesioloog te specialiseren. In mijn rol als anesthesioloog maak ik operaties mogelijk door ervoor te zorgen dat onze patiënten hier niks van mee krijgen. In het geval van een algehele narcose krijgt een patiënt een slaapmiddel, een pijnstiller en een spierverslapper. Hierdoor kan het lichaam er niet zelf meer voor zorgen dat functies zoals hartslag, ademhaling en temperatuur op peil blijven. Als anesthesioloog neem je dan, samen met de anesthesiemedewerkers, deze functies over.”

“Als pijnspecialist behandel ik in ons pijncentrum patiënten met langdurige of chronische pijn. Denk daarbij aan oncologische patiënten die pijn hebben als gevolg van hun aandoening of behandeling. Daarnaast voer ik diagnostiek uit voor neurologie om erachter te komen waar de pijn van een patiënt door veroorzaakt wordt en verricht ik palliatieve zorg als onderdeel van het palliatief consultatieteam. Ik heb als pijnspecialist onder meer veel contact met huisartsen om patiënten met pijnklachten zo snel mogelijk te helpen.”

Wat doe je zoal op een dag?

“Als anesthesioloog ben ik betrokken bij de operaties in twee operatiekamers tegelijk. Ik stuur dan de anesthesiemedewerkers aan en controleer of alle processen goed verlopen. Daarnaast bereid ik operaties voor door onder meer de verdoving vast te stellen en te bepalen wat we tijdens een operatie willen monitoren. Na een operatie controleer ik of de pijnstilling goed is en of er geen complicaties optreden. Ook buiten de OK dienen we verdovingen tijdens ingrepen toe, zoals epiduralen, oftewel ruggenprikken, op de verloskamer. Als anesthesioloog geef ik ook leiding aan de sedationisten die in ons ziekenhuis werkzaam zijn. Dat zijn medewerkers die bange of onrustige patiënten door middel van medicatie helpen ontspannen tijdens een behandeling. Als pijnspecialist zie ik patiënten in het pijncentrum en behandel hen daar. Dit gebeurt vooral overdag, maar kan ook ’s avonds en in het weekend voor acute gevallen.”

Waarom is juist jouw werk belangrijk binnen het ziekenhuis?

“In mijn beide functies werk ik altijd samen met collega’s van andere specialismen. Mijn werk is daarom niet per se belangrijker dan dat van anderen. Ik ben net als de andere anesthesiologen en pijnspecialisten onderdeel van een groter geheel, waarbinnen samenwerking heel belangrijk is. Als pijnspecialist kan ik veel regionale patiënten met pijn dichtbij huis helpen, omdat ons pijncentrum redelijk groot en goed uitgerust is. Dat is denk ik wel heel mooi om aan te kunnen bieden.”

En wat is voor jou belangrijk in je werk?

“Omdat samenwerken binnen mijn vakgebied heel belangrijk is, is het voor mij noodzakelijk dat anderen hun werk goed doen, dat de samenwerking klopt en dat ik op hen kan vertrouwen. Zo is het voor mij fijn om me in het pijncentrum volledig te kunnen concentreren op de behandeling van patiënten, omdat ik weet dat mijn collega’s hen voor en na deze behandeling goed opvangen. Daarnaast vind ik het fijn dat mijn werk zo divers en hands-on is. Er is echt geen mooier vak dan dit.”

Wat is het meest opmerkelijke dat je in je loopbaan bij het ziekenhuis hebt meegemaakt?

“Dat was toen ik door een orthopeed met wie ik samenwerk werd meegevraagd naar een congres op zijn eigen vakgebied. Hij vroeg mij mee zodat ik daar kon horen wat orthopeden nodig hebben van anesthesiologen om zo onze samenwerking verder te verbeteren. Deze bijeenkomst heeft gezorgd voor een verandering in mijn denken en handelen en vond ik daarom zeer nuttig. Het is niet gangbaar om collega’s op deze manier te betrekken bij je eigen vakgebied, maar gelukkig komt het wel steeds vaker voor.”

Als je Reinier de Graaf in een zin mocht samenvatten wat is dat dan?

“Ik zie het ziekenhuis als een geduldige oude vriend, omdat ik hier al lang werk en met mijn directe collega’s al jarenlang goed samenwerk. Dit zorgt ervoor dat we elkaar ook durven aanspreken als er iets minder goed gaat en dat de lijntjes kort zijn.”