Trots op mijn baan: Moritz Pfähler, geestelijk verzorger

In deze rubriek komen verschillende medewerkers van Reinier de Graaf aan het woord en in beeld. Het doel is om de diversiteit van de verschillende werknemers en afdelingen te laten zien. De organisatie wordt draaiende gehouden door honderden medewerkers die allemaal een eigen rol spelen in het grote geheel. In deze bijdrage een gesprek met Moritz Pfähler, geestelijk verzorger.

Hoe lang werk je al voor het ziekenhuis en hoe ben je hier terecht gekomen?

“Ik werk nu ongeveer 6,5 jaar voor Reinier de Graaf als geestelijk verzorger. Daarvoor was ik ergens anders deels aan het werk als geestelijk verzorger en deels als gemeentepredikant. Ik heb Theologie en Verpleegkunde  gestudeerd.” 

Wat is de rol van de afdeling waarop je werkt?

“Binnen Reinier de Graaf zijn vier geestelijk verzorgers actief. Wij begeleiden en ondersteunen patiënten bij rouw en verlies en wanneer ze slecht nieuws krijgen. Wij bieden psychosociale ondersteuning door in gesprek te gaan met de mens achter de patiënt. Patiënten kunnen bij ons op verhaal komen. Als geestelijk verzorgers proberen we voor de ziel te zorgen, een mens bestaat uit meer dan alleen een lichaam. Wij stellen de open vragen op het gebied van het existentiële en het fundamentele.”

Wat doe je zoal op een dag?

“Een groot deel van mijn werkzaamheden bestaat uit het lopen van rondes in het ziekenhuis om gesprekken met patiënten te voeren. Het hangt af van het ernst van het ziektebeeld en de persoon hoe lang deze gesprekken duren. De ene keer is dat vijf minuten, de andere keer een uur. Daarnaast ga ik voor in de kerkelijke diensten die we op zondagochtend organiseren. Verder maak ik onderdeel uit van het Bedrijfsopvangteam, dat medewerkers opvangt na een emotionele gebeurtenis. Ik ben ook lid van de Stuurgroep Ethiek en Dilemma, waarin met medewerkers gesproken wordt over ethische kwesties binnen de gezondheidszorg, en ik speel een rol in de herdenkingsdiensten die we twee keer per jaar voor de ouders van overleden kinderen houden.”

Waarom is juist jouw werk belangrijk binnen het ziekenhuis?

“Door ziekte gaan patiënten vaak anders over dingen nadenken. Ze worden beschouwend en gaan piekeren. Er is dan behoefte aan een goed gesprek, dat een belangrijk onderdeel is van het zorgproces. Een goed gesprek werkt helend en kan ook zeker een medicijn zijn. Door oprechte aandacht laat je iemand zich goed voelen. Daarnaast ben ik ervan overtuigd dat goede zorg menslievende zorg is. Het persoonlijke contact is belangrijk en als geestelijk verzorgenden leveren we daar een belangrijke bijdrage aan.”

En wat is voor jou belangrijk in je werk?

“Ik vind het mooi dat ik een rol kan spelen in het zorgproces. Ik mag een schakel zijn, ik mag mensen troosten. Patiënten voelen zich vaak gesterkt nadat ik met ze heb gepraat. Ik vind het een compliment als mensen het weer zien zitten na een gesprek. Ook vind ik het belangrijk dat we de ruimte krijgen om de tijd voor patiënten te nemen. Juist bij mensen die geen rooskleurige toekomst hebben, is het belangrijk om je tijd te nemen.”

Wat is het meest opmerkelijke dat je in je loopbaan bij het ziekenhuis hebt meegemaakt?

“Dat zijn toch de meest schrijnende gevallen die ik als geestelijk verzorger voorbij zie komen, zoals een jonge moeder die overlijdt en haar kinderen achterlaat of ouders die een kind verliezen. Sommige mensen kunnen heel zwaar getroffen worden. Maar ik zie ook de hoop in het ziekenhuis. Ik zie de medewerkers waarvan je weet dat ze geroepen zijn en die net wat meer geven. We beschikken echt over fantastisch personeel.”

Als je Reinier de Graaf in een zin mocht samenvatten wat is dat dan?

“Voor mij is Reinier de Graaf een waardengemeenschap, een groep mensen die vanuit dezelfde gedachte verbonden is aan elkaar. En dat is het dragen van de zachte kant van de samenleving.”