Vriendinnen voor het leven

Geschreven door: De Aminozoeten Locatie & periode: "Alle jaren", Sint-Hippolytus

Herinneringen aan het St. Hippolytus ziekenhuis

Delft, 16 december 1971.

Geachte mejuffrouw,

Hiermede bericht ik u dat de uitslag van de medische keuring positief is en dat u als leerling voor de preklinische periode bent aangenomen. Wij verwachten u zondag 2 januari a.s. tussen 19.00 en 20.00 uur in de woontoren, entree Mozartlaan 1, Delft.

Wij verzoeken u het volgende mee te brengen: 5 pasfoto’s, 1 geboortebewijs, 1 verhuisbiljet, diploma’s, polsteller van ¼ minuut (te koop bij de drogist), marineblauw of grijs vest, witte schuifspeldjes, prullenmand en wekkertje.

Verder heeft u nodig een peignoir of duster, nachtkleding, ondergoed, baddoeken, washandjes en toiletbenodigdheden.

Wilt u zo vriendelijk zijn om het wasgoed, dat in de wasserij gewassen wordt, te merken met nr. 362. Dit is tevens het nummer van uw kamer.

Bij het uniform draagt men witte schoenen met platte rubberhak en beige kousen.

Aminozoeten

Om bovenstaande brief wordt nog wel eens gelachen als we elkaar zien, mailen of whatsappen. In 1972 begon ik met 17 anderen de verpleegstersopleiding. Na het eerste jaar waren er nog 11 van de 18 over en met deze 11 deden we in september 1975 eindexamen. Onze groepsnaam was de Aminozoeten.

Vanaf 1992 hebben we weer contact. In eerste instantie hadden we elke 5 jaar een reünie. Eerst was dit een middag, toen een weekend en de laatste jaren een reisje van 4 dagen.

Zo waren we al eens in Noorwegen, Barcelona, Maastricht en recent nog in Antwerpen. Twee zijn er afgehaakt, de derde, Ria Luteyn, is een aantal jaar geleden overleden. En omdat we nu allemaal boven de 60 zijn, is het reisje nu elke 3 jaar geworden. Twee organiseren het, de rest weet tot de dag van vertrek niet waar de reis naar toe gaat.

Hierbij een groepsfoto, gemaakt tijdens onze laatste trip. Onderling is er in de tussenliggende tijd ook nog contact met elkaar. Als de twee uit Noorwegen in Nederland zijn bijvoorbeeld, vaak wordt er dan in Delft ergens afgesproken. In de tijd dat we nog niet konden e-mailen, hadden we een correspondentiemap die jaarlijks circuleerde.

Zeven van ons werken nog in de gezondheidszorg elders in Nederland en Noorwegen, ik zelf werk weer in Delft en zal dus de verhuizing naar de nieuwbouw meemaken.

Reacties

Thea Mokveld-Willemse
Beste Aminozoeten, wat een leuk verhaal, ik herinner me nog als de dag van gisteren dat jullie binnen kwamen. Vanaf het begin aan een hechte groep ik was er trots op dat ik jullie groepsdocent mocht zijn. Genoten heb ik:
– bij het geven van de lessen aan jullie, altijd leergierig en gemotiveerd!
– van de Sinterklaasfeesten, bij ons thuis op de flat aan de Aard van de Leeuwlaan.
– het cadeautje wat we kregen bij de geboorte van onze dochter een mooie grote witte beer, met blauwe strik. Hij is er nog steeds!
– Het eindexamenfeest wat jullie georganiseerd hebben voor de groep die eindexamen moest doen. Volgens mij hebben jullie toen Mies Bouwman nog uitgenodigd en die is ook op bezoek geweest.
– Het eindexamen van jullie zelf, geweldig wat een goeie groep! en een geweldige resultaten.
– De boom die jullie bij diplomering hebben geschonken en toen in de tuin is geplant. Annelies staat deze er nog of is de tuin i.v.m. de bouw van het nieuwe ziekenhuis omgehakt? Wat goed dat er nog zoveel werkzaam zijn in het mooie beroep, waar ik jullie voor op heb mogen leiden.
Hartelijke groet, Thea Mokveld-Willemse

Annelies
Wat een leuke reactie Thea, dat van die beer dat kan ik en ik verwacht ook de andere Aminozoeten me niet meer herinneren. Die boom is volgens mij allang verdwenen bij het inkorten van de tuin door de parkeerplaats achter het Hippolytus gebouw. Wat ze met de steen gedaan hebben? En ja Mies Bouwman op bezoek in de refter, wat waren die nonnen daar blij mee. Dat was een half jaar na dat feest in 1974.