Spanning in de nacht

Geschreven door: Em Locatie & periode: 1985-1989, B-gebouw (vanaf 1982)

Als leerlingverpleegkundige werkte ik graag in de nachtdienst. Vooral als je met een leuke collega samenwerkte, kon het heel gezellig zijn. Een heel andere sfeer dan overdag. Op sommige afdelingen had je het altijd druk, op andere afdelingen breide je zo een trui af in een week. Halverwege de nacht ging je om beurten van de afdeling af voor een half uurtje pauze: soep eten beneden bij de portier.

Bloedsuiker prikken

Op intern had je vaak patiënten die waren opgenomen met ontregelde diabetes. ’s Morgens was het heel tijdrovend om bij een stuk of tien mensen nuchter bloedsuiker te prikken. Dat moest met een zogeheten jennertje d.m.v. een vingerprik. Met veel moeite kreeg je dan de gewenste hoeveelheid bloed (tot het streepje!), erg vervelend voor de patiënt. Zoveel makkelijker, sneller en minder belastend zijn veel verpleegkundige handelingen tegenwoordig.

 

Je kreeg vaak ’s nachts spoedopnames op de verpleegafdeling. Daar zat uiteraard veel werk aan vast voor ons. Op de derde verdieping was het lab, met de buizenpost ging je daar cito bloed verschieten, zo heette dat. In de hal stond je op de lift te wachten. Welke van de zes liften zou er komen? Het was altijd een beetje eng ’s nachts als je van de afdeling af moest vonden we. Het was in de tijd van de film De Lift, en we hadden teveel fantasie.

Bewegende bedden

Een keer ben ik ’s nachts zo erg geschrokken, ook op de verlaten derde verdieping, op de beddencentrale. Daar stonden de rijen schone bedden klaar. Opeens beweging toen ik het licht aandeed: een verwarde patiënt was zijn kamer kwijt en bleek daar in een van de bedden gekropen te zijn.

Spannend kon het zijn op verloskunde. Bij een spoedkeizersnede moest je de rijdende couveuse naar de OK brengen, aansluiten en dan snel OK-kleding aantrekken en met een steriele doek op je armen achter de gynaecoloog gaan staan om de baby aan te pakken. Je had ook de belangrijke taak om op het tijdstip van de geboorte te letten.

Ik heb goede herinneringen aan mijn opleidingstijd, de als streng te boek staande hoofdzusters ten spijt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

gerda sluijtman schreef: 12 februari 2015 om 15.16
Wat een verschil met onze nachtelijke uurtjes. in de nachtdienst moesten wij tijdens de rustige uurtjes ons bezig houden met o.a watten stokjes maken , je kreeg stokjes en een doos watten om de uiteinde van de stokjes er mee te bekleden. Verband wat gewassen was weer met een speciaal apparaat oprollen Je kreeg een berg schoongewassen verband op je tafel geworpen ,dat moest eerst uit de klit gehaald worden en dan rolletjes draaien. Watten toeven rollen . Maandverband in linnen zakjes doen .Rietjes knippen van oude infuusslangen .Dit gebeurde allemaal zo in de jaren 60. Logisch dat de gezondheidszorg zo duur geworden is Ha , ha ,ha . Beantwoorden

Em schreef: 18 februari 2015 om 16.12
Ja, dat is wel even wat anders. Twintig jaar later werd er al veel met disposables gewerkt. Maar op de kraamafdeling moesten er nog wel luiers gevouwen worden voor de babykamer, herinner ik me. Beantwoorden