Elvisfan werd mijn man

Geschreven door: Trudi Ruigrok
Locatie & periode: 1970-1974, Sint-Hippolytus 1969 – 1973.

Het waren 4 fantástische jaren! Ik was 16 en had net mijn Mulo-examen gedaan. Kort daarna werd ik met spoed opgenomen met een blindedarmontsteking en dat was meteen mijn eerste kennismaking met het Hippolytus ziekenhuis. Een prachtig oud gebouw aan de Phoenixstraat in Delft.

Ik lag er uiteindelijk een dikke maand en in die tijd kwam ik er achter dat dit mij wel een leuke werkplek leek…. Ja, want ik wist echt nog niet wat ik zou gaan doen na mijn examen.

Op de laatste dag van mijn verpleging ben ik naar personeelszaken gestapt, en ja hoor, ik kon de maand erop beginnen. Voorlopig in een afdelingskeuken en als ik de verpleging in wilde, dan kon dat als ik 17 en 7 maanden was. Nog even wachten dus.

Sterilisatieafdeling

Maar de verpleging ben ik uiteindelijk niet in gegaan, want na een paar maanden werd mij gevraagd of ik bij de sterilisatieafdeling wilde helpen. Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar behalve instrumenten ophalen, steriliseren en weer terugbrengen, was het ook een halve apotheek! Er stonden kasten vol mooie apothekerspotten en –flessen en we brachten ook de medicijnen naar de afdelingen. En er werd bloed afgenomen…op de meest onverwachte momenten werden er bloeddonors opgeroepen, en mijn collega’s namen dan bloed af. Dit laatste is nooit mijn taak geworden.

En toen kwam de verhuizing. Een prachtig nieuw ziekenhuis, super modern. Ook de sterilisatieafdeling was geweldig, lekker groot en licht, en hier geen medicijnen en bloeddonors meer. In die tijd had ook nog niemand een diploma voor sterilisatie-assistente of zo.

Jongen op de isoleer

Daarnaast ben ik één avond in de week bij de radioziekenomroep gaan werken, met broeder Elgers. Plaatjes draaien voor patiënten en als we niet genoeg aanvragen hadden, ging ik de kamers langs. Zo kwam ik op een keer bij een leuke jongeman die op de isoleer lag, en hij wilde een nummer van Elvis horen. Daarna heb ik máánden en máánden plaatjes van Elvis voor hem gedraaid. Hij had een auto-ongeluk gehad, kreeg een pen in zijn been, er kwam infectie bij en het zag er niet zo goed uit.

Dat jaar heeft hij langer in het ziekenhuis gelegen dan dat hij thuis was.

En ja, met die jongeman ben ik een paar jaar later dus getrouwd! In 1973.

We kregen 2 prachtige kinderen en zij zijn (dat zal je niet verbazen) in het Hippolytus geboren, en ook gedoopt. Ik weet niet of dat daar de gewoonte was maar pater Van Mulken was “de ziekenhuispater” en tevens een goede vriend van ons. Hij heeft onze kinderen in de kapel, nu de Kapellezaal, gedoopt.

Goh, herinneringen ophalen is echt leuk, maar wat is het alweer lang geleden!

Terug als vrijwilliger

Na ruim 40 jaar ben ik weer terug… ik ben sinds 3 maanden vrijwilliger bij de PSB, de Patiënten Service en Begeleiding. Dat is een prachtig project met veel enthousiaste vrijwilligers en het wordt door de bezoekers en de patiënten erg gewaardeerd. En wat is het leuk om na zoveel jaren mensen tegen te komen van 40 jaar geleden: een feest van herkenning!

Ik zit dinsdagmiddag en het B-gebouw en vrijdagmiddag en het H-gebouw. Twee verschillende ziekenhuizen die straks één gaan worden. Ik verheug me er nu al op!

Trudi Ruigrok